Historia

Pierwotnymi mieszkańcami Australii byli aborygeni. Przybyli oni, jak się obecnie uważa, tam ponad 60 tysięcy lat temu. -yli w głębi lądu, polując i łowiąc ryby, do czasu przybycia osadników europejskich, którzy zniszczyli ich kulturę. Liczba aborygenów potem zaczęła gwałtownie maleć i w końcu stali się oni zaledwie małą cząstką ludności Australii.

Pierwsi odkrywcy europejscy

Jeszcze przed 400 laty Australia była dla Europejczyków ziemią nieznaną. Zachodnia półkula ukazywała się na mapach olbrzymią bezkształtną masą ziemi, nazwaną Terra Australia Incognita - Nieznany Ląd Południowy.

-eglarze hiszpańscy i portugalscy opływali wprawdzie z bliska wybrzeża Australii, ale pierwszymi Europejczykami, którzy tam wylądowali, byli żeglarze holenderscy. W wieku XVII statki holenderskie pływały wzdłuż zachodniego wybrzeża Australii. Suchy, pustynny kraj nie wydawał się Holendrom dobrym miejscem do zamieszkania i nie założyli tam swoich osad.

Pierwsza osada brytyjska

 W 1768 r. Brytania wysłała na poszukiwanie Nieznanego Lądu Południowego kapitana Jamesa Cooka.  Dotarł on do wschodniego wybrzeża Australii w 1770 r., ogłosił, że zajmuje ją jako posiadłość Brytanii i nadał jej nazwę Nowej Południowej Walii. Cook powiadomił króla Jerzego III, że bardziej żyzne wybrzeże wschodnie nadaje się do zasiedlenia. Rząd brytyjski postąpił wedle jego rady. Postanowiono zsyłać tam skazańców z przepełnionych więzień brytyjskich do pracy w osadach zakładanych w Nowej Południowej Walii.

Wysłano więc flotyllę złożoną z jedenastu statków ze skazańcami, żołnierzami, oficerami oraz pierwszym gubernatorem osady, Arthurem Phillipem. W styczniu 1788 r. flotylla wpłynęła do Botany Bay (zatoki Botany) na wschodnim wybrzeżu.

Botany Bay nie była dogodna dla osadnictwa, ale Phillip znalazł wkrótce wprost idealne dla tego celu miejsce, półożone nieco dalej, w dobrze osłoniętej przystani. Tu właśnie powstało miasto Sydney.

Osadnictwo

Osada w Sydney borykała się początkowo z wieloma trudnościami. Aborygeni byli wrogo nastawieni wobec białych, skazańcy buntowali się, brakowało żywności. Jednakże ok. 1810 r. przybyło więcej osadników. Założyli farmy i zatrudnili skazańców jako robotników rolnych. Osady te stopniowo się rozwijały i wkrótce zaczęły prosperować. Osadnicy przenikali z wolna w głąb nieznanego kraju i jęli nanosić na mapę linię brzegową. Na nowych terenach powstawały osady, najpierw w Tasmanii w 1804 r., potem w Queensland, w Australii Zachodniej, w Wiktorii i w Australii Południowej. 

Do lat pięćdziesiątych XIX w. kolonie brytyjskie w Australii pozostawały małymi, odległymi od siebie osadami, rozrzuconymi wzdłuż wybrzeża. Farmerzy mieli olbrzymie połacie ziemi, na których wypasali owce. Posiadacze ziemscy stali się wpływowymi oraz bogatymi zarządcami kolonii. Wewnątrz kraju natomiast inni osadnicy toczyli walki o ziemię z aborygenami. Zginęło wówczas wielu dawnych mieszkańców tego kontynentu.

Gorączka złota

W 1851 r. w Nowej Południowej Walii i Wiktorii odkryto bogate złoża złota. Wieść o tym wywołała gorączkę złota, króra zwabiła do Australii tłumy ludzi chcących zdobyć fortunę. Liczba ludności gwałtownie wzrosła. Dzięki złotu powstało bogate i piękne miasto, Melbourne, stolica kolonii o nazwie Wiktoria.

Gorączka złota odmieniła kolonie. Zaczęli napływać do nich teraz również wykształceni imigranci z klas średnich. Stało się to wyzwaniem dla bogatych właścicieli ziemskich i wpłynęło na zdemokratyzowanie kolonii.

Australia przekształca się w państwo

Z upływem czasu ludzie z kolonii zaczęli zdawać sobie sprawę z własnej odmienności od Brytyjczyków. Przyznane koloniom w 1855 r. prawo do samorządu pobudziło ich do realizacji własnej polityki.

W latach 1850-1905 w koloniach nastąpiły demokratyczne przemiany. Wszyscy Australijczycy, z wyjątkiem aborygenów, zyskali prawo głosu. Aborygenom odmawiano go do 1966 roku. W 1901 r. Australia przekształciła się w państwo. Kolonie stały się stanami, połączonymi w jeden australijski Commonwealth. Centralny rząd federalny kierował sprawami ogólnokrajowymi, podczas gdy rządy stanowe - lokalnymi.

Rozwój Australii w XX wieku

Australia była państwem samorządnym jednak zachowała związki z Wielką Brytanią. Przejęła brytyjski system prawny i system rządów, a królowa Anglii pozostawała nadal królową Australii.

W czasie I i II wojny światowej Australia wysłała wojska na pomoc Anglii; podczas ostatniej z wymienionych wojen sama walczyła również z Japonią. Australia pozostała członkiem Wspólnoty Narodów.

Po II wojnie światowej Australia umocniła także swoje więzy ze Stanami Zjednoczonymi. W latach sześćdziesiątych wysłała swoich żołnierzy do Wietnamu, wspomagając USA w wojnie w Indochinach. Rozwinęła także kontakty z krajami azjatyckimi, szczególnie w dziedzinie handlu i turystyki.

Zmiany ludnościowe

W latach 1918-1988 ludność Australii wzrosła z 5 do ponad 16 milionów, głównie na skutek napływu z zewnątrz, zwłaszcza w latach czterdziestych, gdy imigranci zjeżdżali tu z całego świata w poszukiwaniu lepszych warunków życia, jakie mógł im zapewnić kraj tak bogaty jak Australia. Zmienili oni szybko Australię z kraju o dominujących tradycjach brytyjskich w kraj stanowiący mieszankę ras i kultur, ale posiadający nadal swoją własną tożsamość.